Grootste beuken ter wereld in het Zoniënwoud

Uit onderzoek van het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek blijkt dat de grootste beuken ter wereld wellicht in het Zoniënwoud staan. Dat is het resultaat van het beleid van het Agentschap voor Natuur en Bos. 

Onderzoekers van het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek (INBO) vergeleken de oude beuken in het onbeheerde bosreservaat van het Zoniënwoud, met die in tientallen andere beukenreservaten in Europa. Daarbij werd vooral naar de echte ‘woudreuzen’ gekeken. Dat zijn bomen met een stamdiameter van 80 cm en meer. Uit deze vergelijking blijkt dat de beuken van het Zoniënwoud uitzonderlijk dik en hoog zijn.

In het bosreservaat van het Zoniënwoud staan heel wat bomen die een diameter van 130-140 cm halen, en de dikste boom in het reservaat is net geen 160 cm dik. In de oerbossen en andere oude bossen elders in Europa worden beuken zelden dikker dan 100-120 cm diameter. Bovendien staan er 3 tot 4 keer zoveel woudreuzen per ha dan in de echte oerbossen.

Uitzonderlijk hoog 

Daar komt nog bij dat de bomen ook uitzonderlijk hoog zijn. In een gemiddeld beukenbos worden de bomen 30-35 meter hoog, op de beste plaatsen zo’n 40 meter, maar in het Zoniënwoud worden ze gemiddeld 45 meter hoog, met uitschieters tot net geen 50 meter.

De combinatie van die uitzonderlijke dikte en hoogte maakt dat de woudreuzen in Zoniën wel uitzonderlijk groot zijn, wellicht zelfs de grootste beuken van Europa. En vermits beuken alleen voorkomen in Europa, zouden het dan ook meteen de grootste beuken ter wereld zijn.

INBO-collega meet beuk in het Zoniënwoud

Niet ingrijpen 

Niet alleen de afmeting van deze woudreuzen maakt het Zoniënwoud vrij uniek, ook het feit dat het er zo veel zijn. Dat is te danken aan een samenloop van omstandigheden. Zo zijn het klimaat en de bodem hier zeer gunstig voor een goede boomgroei.

Bovendien zijn de beheerders al meer dan 100 jaar heel terughoudend om oude bomen te kappen. Een aantal zwaardere kappingen in het begin van de 20ste eeuw leidden immers tot heel wat protest, zelfs tot in het nationale parlement. De bomen in de bosreservaten worden hoedanook niet meer gekapt : daar heeft het Agentschap voor Natuur en Bos bewust de keuze gemaakt om niet meer in te grijpen. In het oudste deel van het reservaat is dat al 35 jaar zo.

Vitale oudjes 

De bomen in het reservaat worden al ruim 30 jaar opgemeten en opgevolgd. Daardoor weten de onderzoekers precies hoeveel ze zijn bijgegroeid en hoeveel bomen er door natuurlijke processen zijn afgestorven. Daaruit blijkt dat zelfs de oude woudreuzen, met een leeftijd van ongeveer 250 jaar, nog heel vitaal zijn: het sterftecijfer ligt bij deze bomen niet hoger dan bij beuken van een gemiddelde leeftijd en bedraagt minder dan 1% per jaar.

Bovendien groeien deze reuzen nog als kool: ze worden gemiddeld nog bijna een halve centimeter per jaar dikker. Dat lijkt niet zo veel, maar op het volume van zo’n dikke en hoge boom is dat heel wat biomassa. En als er al eens een boom afsterft staat de volgende generatie al klaar om de vrijgekomen ruimte in te nemen.

 

05 november: Samen voor duurzaam landschapsonderhoud

Hoe kunnen we onze landschappen op een kwalitatieve manier onderhouden?

29 november: het groeipotentieel van Vlaamse bio-energie

Over de rol van biomassa in de energietransitie

13 november: Praktijkdag Participatie

Inzichten, praktijken en instrumenten om op een participatieve manier het beleid van de komende legislatuur vorm te geven

Burgers werken samen aan hernieuwbare energieprojecten

Niet-particuliere investeringen in duurzame energie, om de energietransitie te versnellen.

VN-klimaatrapport klinkt alarmerend

De komende 10 jaar zijn cruciaal

De effecten van luchtverontreiniging op de gezondheid

Luchtverontreiniging heeft niet alleen impact op longen, maar ook op hart- en bloedvaten